شاعیر: ئاوات کتێب: شاری دڵ سەرناو: دڵی بەرد لەبارەی شیعر: زەنبیل، ١٣١٥ی هەتاوی - (لاپەڕە ٩١ ی دیوانی چاپی ئەنیسی و ١١٨ ی چاپی جەعفەر) سازام، بە خودا، چابوو لەگەڵ هەر خەم و دەردم وێستام له بەرابەر هەموو سەختیم، که مەردم دانیشتوو به هەر دەشت و بیابان وەکوو تۆزم جارێک که لە دووی قافڵه هەستم، وەکوو گەردم گا تۆزم و گا گەردم و گا دەردم و گا مەرد [١] بڕوانه لەگەڵ حادیسه مەردم، به نەبەردم بەسراوه هەموو شەشدەری دونیا له منی زار لەم تەختەیی سەر ئاوه نەما مۆرەیی نەردم سەد چەل دڵی 'کامیل' چەڵەمه و تەنگی وەبەر هات بەو حاڵەوه هەر ماوه، تەماشا دڵی بەردم! ١. چاپی ئەنیسی: گەه مەرد